Με τη φωτογραφία γνωρίστηκα από μικρός, στις μακρινές εκείνες εποχές του φιλμ, που ανυπομονούσες να το δώσεις για εμφάνιση για να απολαύσεις μετά εικόνες που δεν είχες δει προκαταβολικά σε καμία οθόνη παρά μονάχα μέσα από το μικρό γυάλινο σκόπευτρο της μηχανής. Τότε που το πάτημα του κλείστρου ήταν συνειδητοποιημένη, αποφασιστική και μη αναστρέψιμη κίνηση. Μηχανή μιας χρήσεως απ’ το περίπτερο στην αρχή, κανονική ως δώρο μετέπειτα, ψηφιακή εδώ και καιρό αλλά και γνώσεις καινούργιες που τροποποιούν την αισθητική και την οπτική, που ωριμάζουν τη ματιά και σε οδηγούν στο να προσεγγίζεις τον κόσμο αλλιώς. Αυτοδίδακτος ως ένα βαθμό αλλά και αεί διδασκόμενος, κάτοχος βεβαίωσης παρακολούθησης Workshop εξειδίκευσης στην Αρχιτεκτονική Φωτογραφία στη Leica Academy, συνεχίζω να εξελίσσω συνειδητά και μεθοδικά την τεχνική και τις γνώσεις μου.

Η τέχνη και οι κατασκευές αποτελούν την άλλη εξίσου αγαπημένη μου ασχολία που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται κι αυτή με τη σειρά της μέσα από νέες ιδέες και πειραματισμούς τεχνικών και υλικών με σκοπό να γεννηθεί κάτι ενδιαφέρον μέσα από το φαινομενικά αδιάφορο.