Η έκθεση στο κοινό είναι μια πράξη συνειδητά αμετάκλητη, που για να έχει νόημα οφείλει να ακολουθεί μια πορεία εξελιξιμότητας, κάθε φορά προς κάτι πιο ώριμο.

Η ουσία της τέχνης βρίσκεται στον απλό άνθρωπο, τον «μη ειδικό» που θα τον προσεγγίσεις ισότιμα. Βρίσκεται στην ίδια τη γειτονιά του ανθρώπου αυτού και στις δημοτικές δομές που υπηρετούν με συνέπεια το ρόλο τους, προάγοντας και παράγοντας πραγματικό πολιτισμό, προσφέροντας ευκαιρίες σε όλους.

Αυτή η έκθεση είναι ένας αφάνταστος αλλά και φανταστικός προσωπικός μόχθος. Είναι και ένα «σκαλί προς τα πάνω» που θα μετουσιωθεί και θα προσφερθεί στο άμεσο μέλλον ως «ανταμοιβή» στο κοινό που θα μας τιμήσει με την παρουσία του.